El nostre Tro ja ha deixat les seves mancances físiques enrera i ara ja és lliure i sense càrregues en aquell cel que sabem tenen tots els gossos i en que més d'un volem anar-hi a parar.6 comentarios
El nostre Petit Príncep, ja juga en el cel, rodejat de tans amiguets.3 comentarios
La Kènya ja no hi és.3 comentarios
¿Cómo no recordar a nuestro Pepón?6 comentarios
Tito, cuantas veces no te habré saludado al encontrarte paseando por Masnou?1 comentarios
Peggy, conocerte, fué quererte.7 comentarios
Rem cariño, te hemos tenido pocos dias con nosotros, y te hemos dado todo el cariño y las caricias que de seguro hacía años no tenías.8 comentarios
Como no recordarte Chamaco?8 comentarios
Bruno, estimat!7 comentarios
Allí donde estés, no hay tristezas.9 comentarios
Querídisima Vilma, ha sido duro decirte adios, pero también se que tú lo hubieras pedido.2 comentarios
Vas arribar gran, malalta, amb els ullets plorosos. Patiem per tu, tan fràgil, amb fred. La Olga va còrrer a comprar-te un abriguet (el primer que vas tenir) i eres la nostre nineta.2 comentarios
Vas arribar gran, i segons els canons establerts per no se sap qui, no eres un bellezón, però sí eres agraïda, dolça i amb ganes de viure.2 comentarios
No ha pogut ser4 comentarios
1 comentarios
