El nostre Tro ja ha deixat les seves mancances físiques enrera i ara ja és lliure i sense càrregues en aquell cel que sabem tenen tots els gossos i en que més d'un volem anar-hi a parar.6 comentaris
El nostre Petit Príncep, ja juga en el cel, rodejat de tans amiguets.3 comentaris
La Kènya ja no hi és.3 comentaris
¿Cómo no recordar a nuestro Pepón?6 comentaris
Tito, cuantas veces no te habré saludado al encontrarte paseando por Masnou?1 comentaris
Peggy, conocerte, fué quererte.7 comentaris
Rem cariño, te hemos tenido pocos dias con nosotros, y te hemos dado todo el cariño y las caricias que de seguro hacía años no tenías.8 comentaris
Como no recordarte Chamaco?8 comentaris
Bruno, estimat!7 comentaris
Allà on estàs, no hi ha tristors9 comentaris
Querídisima Vilma, ha sido duro decirte adios, pero también se que tú lo hubieras pedido.2 comentaris
Vas arribar gran, malalta, amb els ullets plorosos. Patiem per tu, tan fràgil, amb fred. La Olga va còrrer a comprar-te un abriguet (el primer que vas tenir) i eres la nostre nineta.2 comentaris
Vas arribar gran, i segons els canons establerts per no se sap qui, no eres un bellezón, però sí eres agraïda, dolça i amb ganes de viure.2 comentaris
No ha pogut ser4 comentaris
1 comentaris
